Εγκλωβισμένοι στο μπλε πουκάμισο

Πάντα σκεφτόμαστε με αγάπη εκείνα τα επαγγέλματα που δεν αφήνουν περιθώρια στιλιστικής εξέλιξης. Πάντα συμπονούμε τους συνανθρώπους μας που βλέπουν τα trends να περνούν και δεν κάνουν τίποτα.

Πάντα έχουμε την απορία:

«Δικηγόρε, Τραπεζικέ & Οικονομικέ Σύμβουλε, δε σου λέει τίποτα πως το σταυρωτό, στενό σακάκι ήρθε και πάλι στη μόδα;»

Υπάρχει φαίνεται ένας μυστικός κανόνας ανάμεσα σε κάποιους κλάδους επαγγελμάτων που απαγορεύει στους εμπλεκόμενους να κάνουν τη στιλιστική τους επανάσταση.

Και όχι μόνο τους απαγορεύει να διαφοροποιηθούν αλλά έμμεσα τους επιβάλλει να ντύνονται με τον ίδιο τρόπο. Κάτι σαν τη ποδιά που φοράγανε παλιά στα σχολεία, έτσι και αυτοί φοράνε μια ανάλογη στολή που τους κάνει να μοιάζουν όλοι ίδιοι σαν να είναι Κινέζοι.

Αν πας εφτά το απόγευμα στο Gaspar στο Ψυχικό για καφέ νομίζεις ότι βρίσκεσαι στη Κόκκινη πλατεία και θα δεις έξω παρκαρισμένα ποδήλατα. Το γκρι κουστούμι, το μπλε πουκάμισο με τον άσπρο γιακά, η ριγέ γραβάτα, η γκρι κάλτσα και τα μαύρα loafers πρέπει να υπάρχουν σε πληθώρα στη ντουλάπα τους. Μερικά πουκάμισα, μάλιστα, έχουν και το μονόγραμμα ψηλά αριστερά για να φαίνεται ξεκάθαρα πως πρόκειται και υψηλόβαθμο στέλεχος και όχι παίξε γέλασε.

Το χειμώνα το σύνολο εμπλουτίζεται με μάλλινο ζιλεδάκι και μαύρο παλτό σε ίσια γραμμή. Ηκαμπαρντίνα είναι κλασική και η ομπρέλα μαύρη και μεγάλη γιατί ο συγκεκριμένος εργαζόμενος δε νοείται ούτε για πλάκα να βραχεί.

Για αξεσουάρ, παίζει η τυπική, δερμάτινη business bag, το μεγάλο ρολόι με το λουράκι στο χέρι,τα μανικετόκουμπα (σε μεγάλα κέφια) και η παραμάνα της γραβάτας αγορασμένη από τη σύζυγο σαν δώρο για την πρώτη προαγωγή.

Φυσικά, δεν είναι μόνο το ντύσιμο που επιβάλλει αυτή η μυστική συνωμοσία αλλά και το ύφοςτο οποίο άνετα μπορεί να το μπερδέψει κανείς με το ύφος του ψαρωμένου υφυπουργού. Όχι, σε καμιά περίπτωση το ύφος δεν είναι υπουργικό. Η ανασφάλεια και η ανάγκη να αποδεικνύεσαι καθημερινά ακόμα και με το ντύσιμο σου, δεν ανήκει σε κανένα υπουργό αλλά σε εκείνον που θα έκανε τα πάντα μια μέρα για να του πάρει τη θέση.

Και όλα αυτά, τα οποία είναι γνωστά σε όλους εμάς που είμαστε στην απέξω και κανείς ποτέ δε μας έχει καθορίσει το ντύσιμο μας, μας κάνει να αναρωτιόμαστε γιατί αυτός ο κλασικός συντηρητισμός επιμένει να διαιωνίζεται και κανείς δε κάνει την επανάσταση του.

Δε σου λέω να κατέβει ο Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο ως Hipster. Ούτε και να παραβρεθεί ο Οικονομικός Διευθυντής σε meeting μετόχων με βερμούδα. Λέω, τι ωραία που θα ήταν να άρχιζε σιγά- σιγά να σπάει αυτό το κατεστημένο και να βλέπαμε να ντύνονται πιο ανθρώπινα και πιο αντιπροσωπευτικά για τον χαρακτήρα τους αυτοί που μέχρι σήμερα είναι εγκλωβισμένοι στο μπλε πουκάμισο.

Τι καλό για τα κέφια και την παραγωγικότητα τους θα ήταν να μπορούσαν να φορέσουν ό,τι τους εκφράζει και τους ταιριάζει καλύτερα.

Τι μαγικό θα ήταν να μιλούσαμε σε ένα δικηγόρο με κάλτσες σε έντονο χρώμα που θα μας έκαναν να πιστεύουμε πως αυτός ο άνθρωπος είναι σύγχρονος με την εποχή του και μπορεί να υπερασπίσει με το καλύτερο τρόπο τα δικαιώματα μας.

Δε θα είχε ενδιαφέρον και δε θα μας έκανε να ακούσουμε πιο ευχάριστα το υπόλοιπο του λογαριασμού μας αν ο τραπεζικός υπάλληλος απέναντι μας φορούσε ένα ωραίο ψαροκόκαλοσακάκι και ένα πορτοκαλί έντονο πουκάμισο;

Δε θα περνάγαμε πιο όμορφα στο Gaspar και στα άλλο hot point αυτής της πόλης αν οι γύρω μας ήταν πιο μοδάτοι, λιγότερο συντηρητικοί, πιο πολύχρωμοι λιγότεροι γκρι, πιο ενδιαφέροντες και λιγότερο αναμενόμενοι;

Μήπως ήρθε η στιγμή να δείτε με καλύτερο μάτι τις τάσεις της φετινής σεζόν;

Σκεφτείτε ότι η βιομηχανία της μόδας είναι μια ανταγωνιστική και κερδοφόρος επιχείρηση που ζητάει τη συμμετοχή σας. Εσείς, οι καλύτεροι επαγγελματίες του είδους θα αρνηθείτε μια τέτοια πρόταση;

galsnguys