Το αμάξι φρενάρει ακριβώς έξω από την πόρτα του σπιτιού σου. Η πόρτα του συνοδηγού ανοίγει και εσύ πατάς το τρεμάμενο πόδι σου στο έδαφος, νιώθοντας περισσότερο από ποτέ την επιθυμία να φιλήσεις σαν τον Πάπα τη μητέρα Γη που έφτασες σώα και αβλαβής. Γιατί το παλληκάρι με το οποίο μόλις βγήκες το πρώτο ραντεβού σου, κάθε άλλο παρά Ιππότης της Ασφάλτου ήταν στην οδήγηση.
Η οδήγηση ενός άντρα είτε το πιστεύεις είτε όχι, δείχνει πολλά – πάαααρα πολλά – για το χαρακτήρα του. Το τιμόνι είναι τις περισσότερες φορές προέκταση του χεριού του και επιβεβαίωση του ανδρισμού του. Κι αν στη συγκεκριμένη περίπτωση, το μόνο που επέφερε είναι ένα σιχτίρισμα μέσα από την ψυχή σου και η υπόσχεση ότι δεν πρόκειται ποτέ να ξαναμπείς στο αμάξι του, ρίξε μια ματιά παρακάτω για να δεις αν αξίζει τον κόπο, ή πρέπει να στραφείς αλλού:
Ο δολοφόνος της ασφάλτου. Η δική σου περίπτωση. Αντίθετα από ότι περιμένεις, δεν είναι καθόλου επιθετικός και βάρβαρος τύπος, αλλά το ακριβώς αντίθετο. Είναι ο πλέον ανασφαλής τύπος άνδρα, που δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στα προσόντα του, την προσωπικότητα και τον εαυτό του γενικότερα, και προσπαθεί να καλύψει όλο το παραπάνω κόμπλεξ χοντροκομμένα δείχνοντάς σου ότι είναι ο και γαμώ τους οδηγούς και γενικότερα προσπαθώντας να δολοφονήσει ότι βρεθεί στο διάβα του. Δεν ξέρω πώς θα αισθανθεί, όταν κάποια προσπάθειά του σημειώσει επιτυχία…
Η ήρεμη δύναμη. Οδηγεί ήρεμα, αλλά σταθερά, πηγαίνει και τρέχει τόσο όσο, και έχει αυτοπεποίθηση, φαίνεται άλλωστε. Έχει την πιο τετράγωνη λογική από όλους, είναι μεθοδικός και ψύχραιμος και υπολογίζει και την παραμικρή κουβέντα ή κίνηση που θα κάνει. Όταν σε κοιτάζει, το μυαλό του κάνει αμέτρητους υπολογισμούς για το τι σου αρέσει να ακούσεις από εκείνον, και ο πραγματικός του εαυτός χάνεται κάπου μεταξύ της προσπάθειάς του να σε εντυπωσιάσει και της επιτήδευσης που επιστρατεύει για να τα καταφέρει. Για αυτό, διπλοτσέκαρέ τον!
Ο άνετος κι ωραίος. Που ναι, οδηγεί γρήγορα μεν, αλλά με χαρακτηριστική άνεση, γελάει με την καρδιά του και το χαίρεται, ανοίγοντας μάλιστα και κουβέντα ή διάλογο με τους διπλανούς οδηγούς (καλά, και η μουσική στο φουλ, εξυπακούεται). Καγκουρίζει επικίνδυνα, αλλά έχει ένα βασικό ατού: αυτός ο τύπος έξω καρδιά που σου δείχνει, αυτός και είναι πραγματικά. Και σίγουρα δεν μπορεί να προσποιηθεί, γιατί απλά δεν το έχει μάθει. Αποδεικνύοντάς σου ότι μπορεί να σε διασκεδάσει ακόμη και μέσα στο αμάξι. Αν μπορείς να ξεπεράσεις την καγκουροκατάσταση, τότε μπορείς και να του δώσεις μια ευκαιρία.
Ο φοβισμένος. Που οδηγεί αργά, κρατά και με τα δύο του χέρια το τιμόνι, πάντα στην δεξιά λωρίδα, και χωρίς ποτέ το κοντέρ να υπερβαίνει τα 80 χμ/ώρα. Η πιο safe επιλογή, αν δεν θες να το διακινδυνεύσεις. Δεν είναι απαραίτητα φλώρος, είναι όμως απαραίτητα οργανωτικός και μετρημένος. Χαμηλών τόνων, δεν ξεφεύγει ποτέ από τα όρια, όχι γιατί δεν μπορεί, αλλά γιατί δεν το γουστάρει. Θέλει την ηρεμία και την ησυχία του και κάνει ότι μπορεί για να τη διατηρήσει. Άσε που στη δεξιά λωρίδα είσαι σίγουρη περισσότερο από ποτέ ότι δεν πρόκειται να σας συμβεί κάνα ευτράπελο στο δρόμο….
Ο οχετός. Όπου οχετός είναι το στόμα του, από τη στιγμή που θα μπει στο αυτοκίνητο, μέχρι και τη στιγμή που θα κατεβεί. Όλα του φταίνε στο δρόμο, μόνο αυτός οδηγεί σωστά, και το βρισίδι προς τους υπόλοιπους οδηγούς πάει σύννεφο! Για κάποιον λόγο, έχει συσσωρευμένη αστείρευτη ένταση, την οποία θεωρεί ότι θα βγάλει πίσω από το τιμόνι. Οι κινήσεις του είναι σπασμωδικές και τις διακρίνει η έλλειψη ψυχραιμίας, όχι μόνο στην οδήγηση, αλλά και στη ζωή του γενικότερα. Όσο για την κυκλοθυμία του, αυτή απλά δεν συναντά εύκολα αντίπαλο στους ανθρώπους που μέχρι τώρα γνώρισες. Αν έχεις όρεξη να ψάξεις στον ψυχικό του κόσμο, να βρεις τι πάει στραβά και να το διορθώσεις, έχει καλώς. Αν πάλι η συμπεριφορά του σου φαίνεται απολύτως φυσιολογική, ξανά έχει καλώς. Αν όχι, πάλι καλά, υπάρχουν και οι από πάνω εναλλακτικές, οπότε όλο και κάτι θα βρεις για να ικανοποιηθείς…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου