Υπάρχουν πάρα πολλές καταστάσεις μέσα στη καθημερινότητα σου που μπορούν να σε κάνουν να αισθάνεσαι φόβο. Από καταστάσεις που είναι γέννημα της παρανοϊκής σου φαντασίας όπως το να βγει ένα τέρας με τρία κεφάλια από τη ντουλάπα σου μέχρι καταστάσεις που στέκουν ρεαλιστικά και μπορεί να είναι όντως φοβιστικές όπως το να...
μιλήσεις μπροστά σε κοινό ή το να κλειστείς σε ένα ασανσέρ.
Ωστόσο, είναι ακόμη περισσότερες οι φορές που γίνεται σημαντικότερη για σένα η ανάγκη και η επιθυμία σου να τον κρατήσεις κρυφό από τους ανθρώπους γύρω σου, παρά η αντιμετώπιση του ίδιου του φόβου σου!
Το να καταφέρεις να μην δείξεις ότι φοβάσαι είναι πάρα πολύ δύσκολο με δεδομένο ότι ο φόβος εκφράζεται με διάφορους τρόπους πάνω στους οποίους δεν μπορείς να έχεις κανέναν απολύτως έλεγχο:
Πώς κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα ο φίλος επιστήμων; Ανακάλυψαν ότι ο φόβος είναι μεταδοτικός. Δηλαδή φαίνεται ότι όταν κάποιος αντιλαμβάνεται το φόβο μας έχει την τάση να εμφανίζει και ο ίδιος αντανακλαστικά συμπτώματα φόβου παρόμοια με τα δικά μας. Αυτόν τον υποσυνείδητο μηχανισμό σύνδεσης με το φόβο χρησιμοποίησε ο de Groot και οι συνεργάτες του για να διαπιστώσουν αν ο φόβος «επικοινωνείται» μέσω του ιδρώτα απόντος οποιουδήποτε άλλου στοιχείου. Οι ερευνητές αρχικά πήραν δείγμα ιδρώτα από συμμετέχοντες του δείγματος που αισθάνονταν φόβο και δείγμα ιδρώτα από συμμετέχοντες που βίωναν μια ουδέτερη συναισθηματική κατάσταση, φέρνοντας τους ενώπιον βίντεο που ήταν ειδικά σχεδιασμένα για να δημιουργήσουν τις αντίστοιχες συναισθηματικές καταστάσεις: του φόβου και της χαλαρής ουδετερότητας. Μάλιστα για να εξακριβώσουν την αυτή την επίδραση αυτή, τους έβαλαν να αξιολογήσουν την κατάσταση τους πριν και αφού είδαν το βίντεο.
Σε δεύτερη φάση, εξέθεσαν δύο ομάδες στα δύο διαφορετικά δείγματα του ιδρώτα και τους συνέδεσαν με ηλεκτρόδια στους μυς του προσώπου τους ώστε να διαπιστώσουν αν υπήρχε κάποια σύσπαση, έστω και ανεπαίσθητη, που να συνδέεται με εκφράσεις του προσώπου που αντανακλούν φόβο. Το αποτέλεσμα; Και μόνο η οσμή του « φοβισμένου ιδρώτα» ήταν τόσο ισχυρό στοιχείο που έφτανε όχι μόνο για να αντιληφθούν το φόβο οι συμμετέχοντες που μύρισαν το δείγμα αλλά και για να τον «κολλήσουν», να εμφανίσουν δηλαδή αντίστοιχα συμπτώματα. Ωστόσο, δεν μπορούσαν να απαντήσουν οι ίδιοι αν είχαν μυρίσει «φοβισμένο ή ουδέτερο» ιδρώτα. Δεν είχαν καμία απολύτως επίγνωση και η όλη τους αντίδραση ήταν εντελώς υποσυνείδητη!
Όπως καταλαβαίνεις, λοιπόν, στην πραγματικότητα είναι βέβαιο ότι οι άλλοι είναι σε θέση να «μυρίσουν» και άρα να καταλάβουν ότι φοβάσαι ακόμα και αν εσύ κάνεις υπεράνθρωπη προσπάθεια να το κρύψεις. Ωστόσο, το καλό είναι ότι αυτό το κάνουν υποσυνείδητα και άρα δεν έχουν την τάση να εμπιστευτούν την αίσθηση τους αυτή όσο την εντύπωση που τους δημιουργούν πράγματα που αντιλαμβάνονται συνειδητά όπως για παράδειγμα η γεμάτη αυτοπεποίθηση και σιγουριά συμπεριφορά σου, η σταθερή φωνή σου ή το χαμόγελο σου. Δηλαδή; Τι θέλω να σου πω; Όσο φοβητσιάρα και αν είσαι, μπορείς να τους κοροϊδέψεις!
marymary
Ωστόσο, είναι ακόμη περισσότερες οι φορές που γίνεται σημαντικότερη για σένα η ανάγκη και η επιθυμία σου να τον κρατήσεις κρυφό από τους ανθρώπους γύρω σου, παρά η αντιμετώπιση του ίδιου του φόβου σου!
Το να καταφέρεις να μην δείξεις ότι φοβάσαι είναι πάρα πολύ δύσκολο με δεδομένο ότι ο φόβος εκφράζεται με διάφορους τρόπους πάνω στους οποίους δεν μπορείς να έχεις κανέναν απολύτως έλεγχο:
- Εκφράσεις του προσώπου από αντανακλαστικές συσπάσεις των μυών
- Διαστολή της κόρης των ματιών
- Διαστολή των ρουθουνιών
- Γρήγορη αναπνοή – λαχάνιασμα
- Τραύλισμα
- Έντονη εφίδρωση
- Χημικές ουσίες στον ιδρώτα που δημιουργούν συγκεκριμένη οσμή
Πώς κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα ο φίλος επιστήμων; Ανακάλυψαν ότι ο φόβος είναι μεταδοτικός. Δηλαδή φαίνεται ότι όταν κάποιος αντιλαμβάνεται το φόβο μας έχει την τάση να εμφανίζει και ο ίδιος αντανακλαστικά συμπτώματα φόβου παρόμοια με τα δικά μας. Αυτόν τον υποσυνείδητο μηχανισμό σύνδεσης με το φόβο χρησιμοποίησε ο de Groot και οι συνεργάτες του για να διαπιστώσουν αν ο φόβος «επικοινωνείται» μέσω του ιδρώτα απόντος οποιουδήποτε άλλου στοιχείου. Οι ερευνητές αρχικά πήραν δείγμα ιδρώτα από συμμετέχοντες του δείγματος που αισθάνονταν φόβο και δείγμα ιδρώτα από συμμετέχοντες που βίωναν μια ουδέτερη συναισθηματική κατάσταση, φέρνοντας τους ενώπιον βίντεο που ήταν ειδικά σχεδιασμένα για να δημιουργήσουν τις αντίστοιχες συναισθηματικές καταστάσεις: του φόβου και της χαλαρής ουδετερότητας. Μάλιστα για να εξακριβώσουν την αυτή την επίδραση αυτή, τους έβαλαν να αξιολογήσουν την κατάσταση τους πριν και αφού είδαν το βίντεο.
Σε δεύτερη φάση, εξέθεσαν δύο ομάδες στα δύο διαφορετικά δείγματα του ιδρώτα και τους συνέδεσαν με ηλεκτρόδια στους μυς του προσώπου τους ώστε να διαπιστώσουν αν υπήρχε κάποια σύσπαση, έστω και ανεπαίσθητη, που να συνδέεται με εκφράσεις του προσώπου που αντανακλούν φόβο. Το αποτέλεσμα; Και μόνο η οσμή του « φοβισμένου ιδρώτα» ήταν τόσο ισχυρό στοιχείο που έφτανε όχι μόνο για να αντιληφθούν το φόβο οι συμμετέχοντες που μύρισαν το δείγμα αλλά και για να τον «κολλήσουν», να εμφανίσουν δηλαδή αντίστοιχα συμπτώματα. Ωστόσο, δεν μπορούσαν να απαντήσουν οι ίδιοι αν είχαν μυρίσει «φοβισμένο ή ουδέτερο» ιδρώτα. Δεν είχαν καμία απολύτως επίγνωση και η όλη τους αντίδραση ήταν εντελώς υποσυνείδητη!
Όπως καταλαβαίνεις, λοιπόν, στην πραγματικότητα είναι βέβαιο ότι οι άλλοι είναι σε θέση να «μυρίσουν» και άρα να καταλάβουν ότι φοβάσαι ακόμα και αν εσύ κάνεις υπεράνθρωπη προσπάθεια να το κρύψεις. Ωστόσο, το καλό είναι ότι αυτό το κάνουν υποσυνείδητα και άρα δεν έχουν την τάση να εμπιστευτούν την αίσθηση τους αυτή όσο την εντύπωση που τους δημιουργούν πράγματα που αντιλαμβάνονται συνειδητά όπως για παράδειγμα η γεμάτη αυτοπεποίθηση και σιγουριά συμπεριφορά σου, η σταθερή φωνή σου ή το χαμόγελο σου. Δηλαδή; Τι θέλω να σου πω; Όσο φοβητσιάρα και αν είσαι, μπορείς να τους κοροϊδέψεις!
marymary
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου