ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΑΣ ΚΥΠΡΟ

Παραλίες

Οι απόψεις διίστανται. Και μιλάω για απόψεις των ίδιων των ντόπιων. «Η Κύπρος

δεν φημίζεται για τις παραλίες της». Ας αναλύσουμε λοιπόν λίγο τα παράλια του νησιού να δούμε τι θα βγάλουμε εμείς:
Τα παραθαλάσσια μέτωπα είναι διάφορα. Θα τα χωρίσω στα κάτωθι:

· Αμμόχωστος- Κάβο Γκρέκο
Το μόνο μέτωπο της ελεύθερης Κύπρου που βλέπει ανατολή είναι ίσως και από τα πιο απάνεμα. Μικρά κολπάκια με χρυσή άμμο ωραιοποιημένα ανάλογα με τις διαθέσεις των ξενοδοχείων που έχουν χτιστεί κοντά τους. Άλλες με γκαζόν μέχρι το κύμα, άλλες στενές και μικρές. Τα νερά καθαρά και κρυστάλλινα ενώ βαθαίνουν αργά και σταθερά

· Κάβο Γκρέκο- Λάρνακα
Εδώ βρίσκουμε την Αγία Νάπα με την γνωστότερη παραλία της, το Nissi beach, την Λάντα και την εκπληκτική Μακρόνησο. Χρυσή άμμος, πετρόλ νερά σε παραλίες για όλες τις διαθέσεις. Το Nissi είναι πολύβουο και γεμάτο κυρίως με νεαρούς τουρίστες όταν η Λάντα είναι πιο ήσυχη ενώ στην Μακρόνησο η μέση ηλικία αυξάνεται ακόμα περισσότερο. Οι παραλίες κοντά στην Λάρνακα δεν αξίζουν εκτός ίσως της Μακένζι για όσους κάνουν κέφι μπανάκι κάτω από αεροπλάνα εν ώρα προσγείωσης. Στην Λάρνακα πλέον ξεχνάμε την χρυσή άμμο της Αγίας Νάπας. Τα νερά σε αυτή την περιοχή είναι τα πιο ζεστά του νησιού. Τιμή ξαπλώστρας 2,5 Ε και 2,5 Ε η ομπρέλα

· Λάρνακα- Μαζωτός
Τούτο το μέτωπο είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στους λάτρες του kite surf λόγω των μόνιμων ρευμάτων αέρα στην περιοχή. Για μπάνιο δεν λέει μία.

· Μαζωτός- Λεμεσός
Παραλίες όπως του Ζηγίου, Ακτή Κυβερνήτη, Αγ. Γεώργιος Αλαμάνος μέχρι το Ladyʼs mile στην Λεμεσό, συγκαταλέγονται ίσως στις χειρότερες του νησιού. Τα νερά είναι συνήθως θολά, η θέα μονίμως «διανθισμένη» από κάποιο λιμάνι ή εργοστάσιο ή μεγάλα καράβια στα ανοιχτά. Η άμμος στις στενές παραλίες είναι κατάμαυρη και δίνει ακόμα πιο άσχημο χρώμα στα νερά. Μόνη ίσως εξαίρεση, τα ασβεστολιθικά σπήλαια ανατολικά της Ακτής Κυβερνήτη.

· Λεμεσός- Πάφος
Άλλη μια περιοχή για kite surf. Οι πιο γνωστές παραλίες εδώ είναι η Αυδήμου, το Πισσούρι και η πέτρα του Ρωμιού. Έχουν τους φαν τους, προσωπικά δεν μου αρέσουν. Μαύρη άμμος κι εδώ σε συνδυασμό με βότσαλα σου δίνει την εντύπωση της βρώμικης παραλίας. Τα νερά εδώ είναι συνήθως πιο κρύα από άλλες περιοχές. Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, στην Αυδήμου θα πληρώσετε και 10 ευρουλάκια την ξαπλώστρα!!

· Πάφος- Άγιος Γεώργιος
Με γνωστότερη παραλία το Coral Bay, οι δυτικές ακτές εγκαταλείπουν τις κακοτροπίες των προηγούμενων. Οι παραλίες είναι οργανωμένες με beach bars, ξαπλώστρες και ομπρέλες. Τα νερά κάπως πιο ζεστά, σαφώς πιο διαυγή ενώ η θέα των παφίτικων βουνών προσθέτουν ατμόσφαιρα. Ξανθή άμμος

· Άγιος Γεώργιος- Λουτρά Αφροδίτης
Σε αυτή την ζώνη βρίσκεται ο μοναχικός, ήσυχος, ανεκμετάλλευτος Ακάμας. Ό,τι φαντάζεστε με αυτά που σας είπα, αυτό είναι ο Ακάμας. Λοιπές λεπτομέρειες δεν ξέρω καθώς ακόμα και για την πρόσβαση, συστήνεται 4×4

· Λουτρά Αφροδίτης- Πύργος
Βόρειες ακτές λοιπόν οι οποίες κι αυτές είναι κρύες, βαθαίνουν απότομα και διαθέτουν χοντρό βότσαλο. Η θάλασσα είναι βαθιά μπλε σε όλη την ζώνη με γνωστότερες παραλίες στο Λατσί (και το ξενοδοχείο Anassa πλησίον του χωριού), την Πόλις, και όλο το μέτωπο από Λίμνη μέχρι Νέα Δήμματα

Λίγα πράγματα για τις πόλεις

Λευκωσία: Όλο το κέντρο της πόλης εντός των τειχών. Η Λαϊκή Γειτονιά είναι εμπορευματοποιημένη αλλά και όμορφη. Πύλη Πάφου, Αμμοχώστου, ματιές στο Ledra Palace από μακριά. Για καφέ στο τέρμα της Λήδρας κοντά στην εκκλησία Φανερωμένης στο «Καλά Καθούμενα» (ζηβανόμελο, γάλα με τριαντάφυλλο, ζεστό κρασί κ.α.). Επίσης στο Κέντρο Χειροτεχνίας Χρυσαλινιώτισσας. Οπωσδήποτε «Οκτάνα» στο κέντρο της παλιάς πόλης (οπωσδήποτε!!!).

Πιο κοσμοπολίτικα και λιγότερο αντικομφορμιστικά, οι καφετέριες στην Στασικράτους και Γρίβα Διγενή αλλά και το puzzle στην Πινδάρου. Επί την Γρίβα Διγενή προχωράμε δυτικά προς τα φώτα (φανάρια) της Harley Davidson στα δεξιά σας ζαχαροπλαστείο «Επιδόρπιον». Για φαγητό είναι σύνηθες να αφιερώνουμε μια νύχτα στον Ζανέττο (δίπλα από τα τούρκικα χαμάμ). Για ψάρι όμως, φεύγουμε από το κέντρο και επισκεπτόμαστε το «Παραγάδι» σε παράδρομο της λεωφόρου Νίκης. Πίσω από την Πινδάρου που αναφέραμε πριν, είναι ο δρόμος Κλήμεντος. Εκεί υπάρχει το Αφρικανικό εστιατόριο Zebraʼs και το Συριακό Sawa. Γραφική η περιοχή γύρω από την Αγία Βαρβάρα στο Καϊμακλί καθώς και το παλιό κέντρο Στροβόλου. Τέλος, η Λευκωσία έχει ποτάμι! (ξεροπόταμο τον Πεδιαίο) υπάρχουν διαμορφωμένα τμήματά του κατάλληλα για βόλτα. Ψώνια στην Αρχ. Μακαρίου και στην Στασικράτους.
Τέλος, σοκολατάκια από το Pralina στην Κένεντυ. Ζητήστε ακριβώς τα ίδια που σερβίρονται στην καφετέρια Pralina!!

Λεμεσός: Για φαγητό στον Αντώναρο ή στην ταβέρνα «Μέσα Γειτονιά» κοντά στο ομώνυμο roundabout. Βόλτα στην παραλιακή ζώνη, στον Εναέριο μερικές καφετέριες κοντά στην θάλασσα, απαραίτητη επίσκεψη στο κάστρο της πόλης αλλά και περιήγηση στα γύρω δρομάκια. Καφέ στο stretto. Πεζόδρομος Αγίου Αντρέου για Κυπριακά μπιχλιμπίδια και για ψώνια στην Ανεξαρτησίας από το λιμάνι έως το Πεντάδρομο.

Πάφος: Λίγα πράγματα γνωρίζω εδώ. Το λιμανάκι είναι όμορφο με το κάστρο του στην προκυμαία. Τα μαγαζιά στην γύρω περιοχή παρά είναι τουριστικά. Εκεί κοντά υπάρχουν και τα ψηφιδωτά της Πάφου σε έναν προσεγμένο χώρο. Λίγο πιο πάνω από το παραλιακό μέτωπο, πεζόδρομος με καφετέριες. Επίσκεψη και στην πάνω Πάφο με τα στενάκια, τους μιναρέδες και τα όμορφα σπιτούθκια του. Έξω από την πόλη προς Πέγεια, επίσκεψη στους τάφους των Βασιλέων.

Λάρνακα: Κάτι παραπάνω από ότι λένε οι οδηγοί, δεν έχω. Απλώς εφιστώ την προσοχή στην περιοχή Μακένζι, μπροστά στην θάλασσα με θέα τα αεροπλάνα να προσγειώνονται στο αεροδρόμιο, πλησίον. Η Φοινικούδα είναι το παραλιακό μέτωπο της πόλης με πλειάδα καταστημάτων, ταβερνών και καφετεριών. Στο αριστερό άκρο της Φοινικούδας, μια τούρκικη συνοικία με μικρά σπίτια, καμάρες και όμορφες εκκλησίες.

Κατεχόμενα

Ανάλυση διαδρομής: Ξεκινάμε όμως από εκεί που μείναμε. Ξυπνάτε στην Αγία Νάπα στις 15:30 το μεσημ.. Μπα καλύτερα όχι. Αφήστε στην άκρη τις νυκτερινές κραιπάλες αν έχετε σκοπό αυτό το ταξίδι! Ξεκινάμε προυνό προυνό και πάμε στα σύνορα. Από το χωριό Φρενάρος οδεύεται προς Famagusta. Περνάτε μέσα από Αγγλική βάση (τόσο μέσα που αισθάνεσαι κάπως περίεργα και αμήχανα) και φτάνετε σύνορα. Τα ενοικιαζόμενα περνάνε αλλά σπανίως να σας επιτρέψουνε οι εταιρίες ενοικιάσεων (….αν τις ρωτήσετε!…). Πληρώνετε ασφάλεια για το ψευδοκράτος (1 μήνας 25? ενώ για van φτάνει έως και 55?. Υπάρχουν και ασφάλειες μικρότερης διάρκειας. Κάθε οδηγός χρεώνεται επιπλέον 5?) και περνάτε. Βουρ για Αμμόχωστο (Β) και κυρίως εντός τειχών.

Αφήστε το αμάξι όπου βρείτε και περάστε μέσα στην πόλη η οποία είναι πραγματικά απόκοσμη (και δεν μιλάω για την πόλη φάντασμα που είδα από μακριά, ένα σύμπλεγμα εγκαταλελειμμένων τεράστιων κτιρίων αλλά για το πραγματικό κέντρο). Υπάρχουν διάσπαρτες 5 με 6 (πρόχειρο μέτρημα από τα ψηλά τείχη του λιμανιού) εκκλησίες διάφορων ρυθμών και επιρροών, καταστραμμένες με τα καμπαναριά μισογκρεμισμένα, άλλες ακόμα λειτουργικές (ως τζαμιά), άλλες απλά κουφάρια άδεια και κενά. Μπορείτε να αφιερώσετε ακόμα και όλη σας την ημέρα να τριγυρίζετε στα στενά της πόλης και ακόμα δεν θα ήταν αρκετά. Εγώ όμως θα συνεχίσω το οδοιπορικό και αν είναι τα λέμε στην επιστροφή!

Ο δρόμος που οδηγεί στον επόμενο σταθμό μας, το Ριζοκάρπασο, είναι πραγματικά επώδυνος για ποικίλους λόγους! Πρώτα λόγω της ελεεινής ανάπτυξης του παραλιακού μετώπου του κόλπου της Αμμοχώστου (μην πιστέψετε την οποιαδήποτε φήμη!) αλλά και λόγω των δύσκολων δρόμων πάνω στις άκρες του Πενταδακτύλου. Από την άλλη, μόλις εγκαταλείψετε τον κόλπο, η εικόνα γίνεται πιο γραφική. Μικρά χωριά χωρίς ενδιαφέρον, χαμηλοί λόφοι, βαθιές κοιλάδες με ματιές στην θάλασσα, πανοραμικά ύψη και δύσκολοι, στενοί δρόμοι που σου θυμίζουν μεταπολεμική επαρχία. Με το καλό, φτάνουμε στο Ριζοκάρπασο (C), χωμένο μέσα σε πράσινους λόφους. Η πόλη μοιάζει παραμελημένη και μίζερη κατεβαίνοντας τον λόφο. Η πραγματικότητα δεν είναι αρκετά διαφορετική αν και με την κατάλληλη διάθεση (και καιρό που πάντα παίζει για εμένα βασικό ρόλο) όλο αυτό φαντάζει σαν ταξίδι στον χρόνο ή σε άλλη χώρα μακριά από την ιδέα της πολύβουης και κοσμοπολίτικης (Ελεύθερης) Κύπρου.

Συνεχίζουμε για Απόστολο Αντρέα (οι πινακίδες προς Monastir) από μια εξίσου δύσκολη αλλά και «ξεχασμένη» διαδρομή (κάνοντάς την την ημέρα, φροντίζεις να γυρίσεις πριν νυχτώσει λόγω μιας ανασφάλειας που σου δημιουργεί) Υπάρχει ταβέρνα στην μέση της διαδρομής και πάνω στο κύμα σε ένα μικρό κολπίσκο. Αν καταφέρετε να το βρείτε ανοιχτό, θα άξιζε. Λίγο πριν το προορισμό μας, χρυσή παραλία στα αριστερά σας για τρελές βουτιές! Φτάσαμε στον Απόστολο Αντρέα (D), ένα εγκαταλελειμμένο μοναστήρι το οποίο πριν την εισβολή των Τούρκων, ήταν ένας από τους σημαντικότερους θρησκευτικούς χώρους της Κύπρου. Η εικόνα του πλέον λυπηρή, ερειπωμένη και απεριποίητη. Οι πόρτες των κελιών, τα μπαλκόνια και το κτίσμα όλο, τυραννισμένο λόγω της θέσης του (σχεδόν πάνω στο κύμα) από την θάλασσα. Μικροπωλητές τριγύρω πουλάνε κάθε λογής .. αηδία. Μιλήστε με τους παπάδες που βρίσκονται στον χώρο, έχουν πολλές ιστορίες να πούνε. Αλλά φροντίστε να πάτε κάποια ήσυχη μέρα. Εν δυνάμει καθημερινή και για κανένα λόγο σε διάρκεια πανηγυριού γιατί πιστεύω ότι η πολυκοσμία κατατρώει τα συναισθήματα και τις ματιές εγκαταλείψεις που πρέπει να μείνουν.

Άιντε σηκωθείτε να επιστρέψουμε.. ναι από τον ίδιο δρόμο! Υπάρχουν και εναλλακτικοί δρόμοι αλλά σε εκείνη την περίπτωση, προμηθευθείτε χάρτη με τα τούρκικα ονόματα γιατί τα ελληνικά και αγγλικά ονόματα έχουν κατακρεουργηθεί και δεν καταλαβαίνεις πάντα που πας. Μπορείτε να διαλέξετε να πάτε Κερύνεια (F) από παραλιακό (είναι σαφώς καλύτερα) ή από την ενδοχώρα (είναι σαφώς.. χειρότερα!). Στην παραλιακή οδό, θα ανεβείτε λόφους, θα βρεθείτε στην θάλασσα, θα φωτογραφίσετε γκρεμίδια δίπλα στην θάλασσα κλπ. Φτάνοντας στην Κερύνεια, κατευθύνεστε προς το κέντρο για να σταματήσετε στο παλιό λιμάνι. Όμορφο, πέτρινο στοιχείο παντού (φάροι, σοκάκια, το κάστρο της Κερύνειας, μαγαζιά (που το 60% ανήκουν σε έναν άνθρωπο(τα λεγόμενα Harbour)!)) αλλά στέλνοντας το βλέμμα μια γραμμή πιο πίσω, βλέπεις μια κατάντια άσχημης ελληνικής επαρχιακής πόλης. Χειμώνα που την επισκέφτηκα, δυσκολεύτηκα υπερβολικά να βρω αξιοπρεπή χώρο (εκτός του ξενοδοχείου Rocks δυτικά του λιμανιού).
Θα καταλήξετε στο G Λευκωσία όπου οι μεν γυναίκες θα μπορέσετε να περιπλανηθείτε στην φθηνή αγορά της παλιάς πόλης ενώ οι δε άντρες, να ρίξετε μια ξεγυρισμένη ξούρα (ρε Traveller μπας και ζήτησες το special ξύρισμα και σε πασπατεύανε 45 λεπτά?).

Λοιπά Στοιχεία

Γιατί να την κάνω: Επειδή όλοι οι Κυπραίοι υποστηρίζουν ότι τα κατεχόμενα είναι πιο όμορφα (καλά, μην το χάψετε). Ο δικός μου λόγος είναι άλλος: επειδή είσαι στο ίδιο νησί, στην ίδια ιστορία (έως το ʼ74) και βρίσκεσαι σε άλλο κόσμο. Φίλοι, άλλο πράγμα η Κύπρος όπως την ξέρετε και την γνωρίσετε και ΑΛΛΟ η από εκεί πλευρά..:

Προτεινόμενη εποχή: Το Ριζοκάρπασο το έκανα χειμώνα με συννεφιά και νομίζω ότι αυτό ταιριάζει στην κατήφεια του χώρου και της κατάστασης.

Εκτιμώμενη διάρκεια: ατελείωτη! Είναι οδική δοκιμασία τι να λέμε τώρα! Μόνο στους δρόμους κάνα 6-7ωρό.

Βαθμολογία: 6/10 (έχοντας ζήσει χρόνια στην Κύπρο, χάρηκα που δεν έφυγα από το νησί και είδα νέα μέρη. Για τους υπολοίπους όμως που εκʼ των πραγμάτων η Κύπρος είναι κάτι νέο, δεν ξέρω αν αξίζει για λίγες μέρες να περάσετε την δοκιμασία του απόστολου Αντρέα. Η Αμμόχωστος παρʼ όλʼ αυτά, απόλυτο must)

Κοκκινοχώρια

Ανάλυση διαδρομής: (Α) για Λάρνακα! (Β) για Τρούλους. Από τα χωριά που συμπαθώ. Όμορφη πλατεία (εξαιρώντας πάντα τις αντιαισθητικά τεράστιες εκκλησίες για χωριουδάκια αυτού του μεγέθους) με παλιά και αυθεντικά κτίρια. Στην διαδρομή για ένα από τα μεγαλύτερα χωριά τις περιοχής, σταματάμε και στην Πύλα. Το χωριό αυτό βρίσκεται στην βάση δύο λόφων όπου ο ένας είναι τούρκικος και ο άλλος Κυπριακός.

Ξυλοτύμπου (D) χωρίς τίποτα ιδιαίτερο αλλά με διαδρομή προς Άχνα (D) (το αδιαμφισβήτητο highlight της σημερινής εκδρομής). Ένας δρόμος από Ξυλοτύμπου με κατεύθυνση προς Αυγόρου, μας φέρνει πολύ κοντά στα σύνορα και σε οπτική επαφή με το (ενʼ μέρη) εγκαταλελειμμένο χωριό Αχνα (φ=35.054855, λ=33.784592 αξίζει μια επίσκεψη από google έστω γιατί από τον δρόμο δεν αντιλαμβάνεσαι το μέγεθος του χωριού φαντάσματος). Φεύγουμε για Αγία Νάπα (E). Η Αγία Νάπα χωρίς τους τουρίστες της και το κιτσαριό της, είναι όμορφη (όχι ανεκτή, όμορφη). Χτισμένη πανοραμικά με εκτενές δίκτυο πεζοδρόμων, το μοναστήρι της Αγίας Νάπας στο κέντρο της πόλης που μπορεί να σε κρατήσει αρκετή ώρα απασχολημένο και το ήπια αναπτυγμένο λιμανάκι. Όλα τα άλλα είναι ένα συνονθύλευμα τεράστιων ξενοδοχείων (για μπάνιο μόνο σε πλαζ ξενοδοχείου!!), κακόγουστων σπιτιών και μαγαζιών, βαβούρας. Η περιοχή των club είναι cult! Θεματικά club titanic, Jurassic park, Flintstones και άλλες λοιπές χαζοχαρουμενιές έχουν την πλάκα τους! Κάποια μάλιστα είναι πετυχημένα!

Ο Πρωταράς (F) είναι μια από τα ίδια. Εδώ μπορείτε να επισκεφτείτε το aquarium στον δρόμο Παραλίμνι- Πρωταρά το οποίο πρόσφατα απέκτησε και 5 πιγκουίνους! Το Cavo Greko (G) είναι το νοτιοανατολικό ακρότατο της Κύπρου και αξίζει μια επίσκεψή σας αν όχι και κατάδυση στα νερά του. (ειδικότερα αν είστε advanced divers, μπορείτε να βουτήξετε στο ναυάγιο «Ζηνοβία»)

Λοιπά Στοιχεία

Γιατί να την κάνω: Τα κοκκινοχώρια είναι ιδιαίτερα εύφορα λόγω των κόκκινων χωμάτων (έλαα!) βρίσκονται σε μια λοφωκατάσταση με μόνιμη θέα στην θάλασσα νότια και στα βόρεια τα σύνορα του ψευδοκράτους. Τώρα ό,τι και να πω γιʼ αυτή την διαδρομή.. αν θες να πας Αγία Νάπα, να πας! Μην πεις όμως ότι δεν σε προειδοποίησα!

Προτεινόμενη εποχή: Είναι τουριστική περιοχή όπως την γνωρίζουμε εμείς οι Έλληνες καλά. Τον χειμώνα νέκρα, το καλοκαίρι πίτα. Διαλέγετε και παίρνετε (προτεινόμενη, όχι καλοκαίρι…)

Εκτιμώμενη διάρκεια: κανά τρίωρο με το ζόρι.

Βαθμολογία: 4/10

Άξονας Λεμεσό – Λάρνακα

Ανάλυση διαδρομής: Ξεκινάμε από την Λεμεσό με πρώτη στάση την Παρεκκληshα (Β)(δεν κάνω λάθος που σας το γράφω έτσι! Για να σας καταλαβαίνουν οι Κυπραίοι το κάνω!) στο santa marina retreat (διαλέγετε και παίρνετε: ιππασία, golf, αναρρίχηση τοίχου, τοξοβολία, ποδόσφαιρο, ποδηλασία, σκοποβολή κ.α.). Ξανά highway και στην έξοδο Αγίου Γεωργίου- Πεντάκωμο, βγαίνουμε με πορεία την μονή του Αγίου Γεωργίου.

Λίγο πριν την μονή υπάρχει διχάλα όπου στρίβουμε αριστερά και στο τέλος του δρόμου, ψαροταβέρνα πάνω στο κύμα (C). Επόμενη στάση ο Καλαβασός (D), ένας νεολιθικός οικισμός σκεπασμένος με μια τέντα (φαίνεται από το highway). Φεύγουμε και περνάμε απέναντι προς Ζύγι (Ε). Καλά σας πήγα στην ψαροταβέρνα του Αγίου Γεωργίου, μια άλλη επιλογή όμως είναι αυτό το χωριό που, όπως είπε και κάποιος γνωστός μας, «Μου θυμίζει Σαλαμίνα!!». Καθώς όμως εδώ συρρέουν οι Κυπραίοι για το ψάρι τους (αποτελεί τον πιο γνωστό προορισμό) ρίξτε μια ματιά έστω να το ξέρετε. Προτεινόμενη ταβέρνα το Captainʼs table βεβαίως βεβαίως. Το Μαρώνι (F) λίγο πιο πάνω, είναι ένα από τα χωριά που μου αρέσει χωρίς να έχει κάτι ιδιαίτερο. Ήρεμο, με την εκκλησίτσα του στο κέντρο, πετρόχτιστα σοκάκια και το μοναδικό teacherʼs house, τα αγροτουριστικά καταλύματα του κ. Αργυράκη (must! Κανονίστε και διαμονή!!) Άλλος ένας νεολιθικός οικισμός για την συνέχεια, η Χοιροκοιτία (G) που συγκαταλέγεται στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Αυτά ήτανε για σήμερα. Πάμε Λάρνακα.

Νότιο Τρόοδος

Ανάλυση διαδρομής: Highway αρχικά μέχρι τα Κούκλια (Β) έναν όμορφο οικισμό. Εδώ θα επισκεφτείτε και το ιερό της Αφροδίτης. Το ανέβασμα από Νικόκλεια επιφυλάσσει εκπλήξεις. Ο δρόμος (με κατεύθυνση Άγιο Νικόλαο) είναι στενός και επικίνδυνος (βέβαια, καθώς μέχρι τώρα ελάχιστα σας έχω βάλει στους αυτοκινητοδρόμους, όλο από τέτοιους σας πάω!) ενώ από διάφορους χωματόδρομους μπορείτε να περάσετε στην απέναντι πλευρά της κοιλάδας όπου υπάρχουν 2-3 χωριά ρημαδιά (βλ. εισβολή).

Συνεχίζουμε την ανάβαση προς Φοινί (D) με το Πηλαβάκιο μουσείο, μέλος των ευρωπαϊκών εθνολογικών μουσείων, με θέμα το Κυπριακό πιθάρι. Επιστρέφουμε στον δρόμο για Πλάτρες (Ε), ένα κοσμοπολίτικο χωριό γεμάτο επιβλητικές βίλες και πανέμορφα εξοχικά. Στον κεντρικό δρόμο του χωριού θα βρείτε το Σοκολατοποιείον (Chocolate Workshop) με τους εγγλέζους ιδιοκτήτες του να σας καλωσορίζουν με σοκολατάκια σε διάφορες παραλλαγές με αγαπημένες, την ζηβανία, κουμανταρία, το κιτρόμηλο κ.α. Απλώς τον νου σας, οι τιμές είναι τσιμπημένες! Εδώ θα βρείτε και ορισμένα πολύ προσεγμένα ξενοδοχεία όπως το Forest Park και το Πεντέλη. Επίσης έξω από το χωριό με πορεία προς Λεμεσό, ακολουθήστε τις πινακίδες προς καταρράκτες Μηλομέρι (ο δρόμος είναι λίγο δύσκολος για χαμηλά επιβατικά) και όταν τελειώσει ο δρόμος, κατεβείτε τις σκάλες μέσα σε ένα στενό και μικρό φαράγγι για να δείτε τον καταρράκτη (must!).

Συνεχίζουμε με πορεία προς Πρόδρομο μέσω Τροοδίτισσας (καλό είναι να ρωτήσετε πως γιατί οι δρόμοι είναι αρκετοί και δαιδαλώδεις). Φτάνοντας στον Πρόδρομο (το ψηλότερο χωριό της Κύπρου) θα δείτε στο απέναντι βουνό ένα θεόρατο κτίριο. Πρώην ξενοδοχείο το «Βερεγγάρια» είναι πλέον ένα τεράστιο κουφάρι που μοιάζει στοιχειωμένο. Στην μικρή πλατεία έξω από το χωριό (με κάποιες συμπαθητικές ταβέρνες) υπάρχει δρόμος που οδηγεί εκεί. Η πινακίδα απαγορεύει την είσοδο άρα καλό είναι να το αποφύγετε. Άνθρωποι όμως που πήγαν μιλάνε για μοναδικό θέαμα ενός εγκαταλελειμμένου ξενοδοχείου με υποδοχή- υπερπαραγωγή (λόγω ευμεγέθους τζακιού στο κέντρο της).

Εδώ θα κάνω μια απόκλιση και θα προτείνω μια διαδρομή η οποία δεν παρουσιάζεται στους χάρτες (δεν μου έβγαινε σαν συνέχεια όλων των προηγούμενων άρα την έχω σαν μπαλαντέρ). Πορεία προς Λεμίθου, Καμιναριά και επίσκεψη στα γεφύρια Τρεις ελιές και Τζιελεφού εν μέσω οργιώδους βλάστησης. Ας επιστρέψουμε στο πρόγραμμα.
Είχαμε μείνει Πρόδρομο όπου ανηφορίζουμε για την κορυφή του βουνού. Φτάνουμε πλατεία Τροόδους (F). Μια ουσιαστικά ταβέρνα σε συνδυασμό με κιτς περίπτερα πώλησης λοιπών μπουρδών. Κατηφορίζουμε προς Λεμεσό μέσω Αμιάντου (διαδρομή προς Λευκωσία). Στην Τριμήκληνη (Η) σταματάμε για γλυκά κουταλιού από την κα. Κατερίνα, κάνουμε αναστροφή και ανεβαίνουμε ξανά προς Σαϊττά με πορεία προς Πέρα Πέδι, Μανδριά. Εμείς ακολουθούμε πινακίδες προς Λόφου. Ο δρόμος είναι στενός, με απότομες στροφές και γκρεμίδια στην μια πλευρά. Απαιτεί προσοχή. Φτάνουμε στην Λόφου μετά από 12 χλμ. Επίσκεψη στο πέτρινο χωριό με τα στενά σοκάκια. Προτεινόμενη ταβέρνα, το Απόκρυφο.

Κατεβαίνουμε πλέον προς Λεμεσό όπου μόλις φτάσουμε, παίρνουμε πορεία δυτική προς Πάφο για να δούμε το αρχαίο θέατρο του Κούρειου (J) μπροστά στην θάλασσα, την αρχαία πόλη καθώς και το ιερό του Απόλλωνα 3χλμ. από το θέατρο. Επιστροφή στην Λεμεσό. (υπάρχει ένα συμπαθητικό μικρό καστράκι και στο Κολόσσι το οποίο βρίσκεται στην επιστροφή σας)

Ακάμας – Δυτική Κύπρος

Ανάλυση διαδρομής: Από Πάφο ξεκινάμε αλλά με ένα bonus track: μια ανατολική πορεία μέσω highway για να δούμε κάποια πράγματα που θα τα παρακάμψουμε αύριο. Προς Λεμεσό, θα δείτε στα αριστερά σας την πέτρα του Ρωμιού, μια πέτρα στην θάλασσα και τίποτα παραπάνω. Παρακάτω, το χωρίο Πισσούρι (Β) είναι διάσημο για την μαστίχα του (πίσσα στα Κυπριακά (όπου και τα δύο «σ» ακούγονται)) ενώ ο κόλπος Πισσουρίου είναι γεμάτος ξενοδοχείο και ταβέρνες (αντενδείκνυται!). Μαστίχα μπορείτε να βρείτε και σε ένα προάστιο της Πάφου, την Γεροσκήπου, μαζί με λουκούμια και καναούρια (γλυκίσματα σαν τα δικά μας κουφέτα σε μικρότερο μέγεθος). Στο Πισσούρι τώρα, περάστε το κέντρο με πορεία νότια προς την θάλασσα. Κάποια στιγμή θα δείτε μπροστά σας έναν τεράστιο πυλώνα της cyta. Πλησιάστε, βγείτε από το αμάξι και κατευθυνθείτε προς το γκρεμό. Η θέα είναι μοναδική! Επιστρέψτε στον αυτοκινητόδρομο προς Λεμεσό και στην επόμενη έξοδο οδηγήστε προς Ανώγυρα (C). Πολύ όμορφο χωριό με τα γνωστά παστέλια του και το θεματικό πάρκο Ελιάς της Λίνας Έλληνα.
Εεπιστροφή στην Πάφο και πορεία παραλιακή προς Πέγεια και Άγιο Γεώργιο Πέγειας. Μπαίνουμε από τον χωματόδρομο στον Ακάμα. Περιβάλλον παρθένο. Συναντάμε πινακίδα για φαράγγι του Άβακα (D). ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ το φαράγγι είναι εκπληκτικό!
Στην παραλία της Λάρας γεννάνε οι πράσινες χελώνες και οι caretta caretta. Υπάρχει ειδική μνεία ώστε να μην ενοχλούνται τα ζώα και για συγκεκριμένη περίοδος η παραλία παραμένει κλειστή (κάθε 2 με 4 χρόνια από Ιούνη ως Αύγουστο). Θα χρειαστεί να γυρίσετε πίσω για να μην ανεβείτε από τους χωματόδρομους. Φτάνετε Πέγεια και ανηφορίζετε το βουνό προς Κάθικα (αυτή η διαδρομή αξίζει και κατά την δύση του ηλίου).
Θα πρέπει να τιμήσουμε τώρα το χωρίο ενός αγαπητού μέλους του forum μας, την Δρού(sh)α (αυτό είναι το χωριό και όχι το μέλος!!!) Το χωριό είναι γνήσιο παραδοσιακό παφήτικο σε αξιοζήλευτο σημείο με θέα παντού! Το αξιοθέατα του χωριού, το λεγόμενο Φαινόμενο (κάτι ανάλογο του παράδοξου της Πεντέλης όπου αυτοκίνητα σκαρφαλώνουν ανηφόρα) στον δρόμο προς Πόλη. Κατηφορίζουμε προς Πόλη λοιπόν και στρίβουμε προς Λατσί (F). Ψαράκι πάνω στο κύμα, επίσκεψη στα λουτρά της Αφροδίτης (ένα περίεργο πράγμα στην Κύπρο! Εμπορεύονται δυο μπούρδες, αυτά και την Πέτρα του Ρωμιού, ενώ το φαράγγι του Άβακα πχ είναι άγνωστο!) Όπου φύγει φύγει!
Φτάνουμε Πόλη και κάνουμε μια καταδρομική στις βόρειες ακτές της Κύπρου (της ελεύθερες τουλάχιστον). Το περιβάλλον είναι διαφορετικό και πιο κοντά στις ελληνικές εικόνες. Αγαπημένη διαδρομή, προχωρήστε όσο επιθυμείτε (θα γυρίσουμε από τον ίδιο δρόμο) αλλά όχι πιο μετά από τον Πωμό. Από εκεί και πέρα ο δρόμος γίνεται ορεινός και δύσκολος.
Επιστροφή ως Κάθικα και με πορεία προς Ακουρσός. Προχωράμε ακόμα για να φτάσουμε σε πινακίδα αριστερή προς «Adonis Baths» (H). Εδώ υπάρχει μια μικρή λίμνη μέσα στα βουνά με καταρράκτη στην άκρη της. Υπάρχει δυνατότητα βουτιών από τους γύρω βράχους. Αξίζει! Φεύγουμε για Πάφο.

Λοιπά Στοιχεία
Γιατί να την κάνω: Ο Ακάμας είναι από τους πιο γνωστούς προορισμούς στην Κύπρο. Είναι ένα απομονωμένο ακρωτήρι- ησυχαστήριο με μοναδική πρόσβαση κάποιους κακομίζερους χωματόδρομους. Ίσως θα πρέπει να τον ζήσεις για να τον καταλάβεις και να χαθείς στην ηρεμία του. Λίγο πιο πάνω, βρίσκονται κάποια όμορφα πετρόχτιστα και παραδοσιακά παφίτικα χωριά. Σε αυτή την διαδρομή θα επισκεφτούμε και την απάτη υπό το όνομα «λουτρά της Αφροδίτης» και το ψαροχώρι Λατσί.
Προτεινόμενη εποχή: Αντενδείκνυται οποιαδήποτε εποχή πέρα από καλοκαιράκι
Εκτιμώμενη διάρκεια: Η μόνη διαδρομή που περιέχει τόσα bonus. Διαλέγεις και παίρνεις. Ολοκληρωμένη πάντως όπως παρουσιάζεται, περίπου 5 ώρες άνετες.
Βαθμολογία: 8/10 o Ακάμας, το Φαράγγι, τα Λουτρά (του Άδωνη!). Ωραίες εικόνες και διαφορετική αίσθηση από το υπόλοιπο νησί. Περισσότερο πράσινο και θάλασσα.

Τρόοδος Διαμπερές

Ανάλυση διαδρομής: Εξοπλιστείτε με υπομονή. Πάμε. Αρχίζουμε λοιπόν από Λευκωσία με προορισμό Τρόοδος. Φτάνουμε σύντομα στην Ευρύχου (B) η οποία κάτι θα σας θυμίσει από το χθεσινό ταξίδι στο Εγγύς Τρόοδος. Λίγο πιο πάνω βρίσκεται η Γαλάτα (με τα γνωστά της κουλούρια και την εκκλησία του Αγίου Νικολάου) και η Κακοπετριά. Το χωριό είναι αρκετά γνωστό και κατάλληλο για το πρωινό καφεδάκι κοντά στην εκκλησία.

Στην συνέχεια θα βγούμε από την Φλάσου στον δρόμο προς Καλοπαναγιώτη και Πεδουλά. Από εκεί στρίβουμε προς το Μοναστήρι του Κύκκου (C). Σας αφήνω να εκκλησιαστείτε και προχωράμε γιατί έχουμε δρόμο (1,5 ώρα περίπου μέσα στα βουνά).
Η διαδρομή καταπράσινη με μόνιμες εναλλαγές τοπίου, ποιότητας δρόμου, υψομέτρου. Θα χρειαστείτε χάρτη όχι γιατί θα χαθείτε (όλοι οι δρόμοι πάνω κάτω στον ίδιο δρόμο θα σας βγάλουν απλώς σε διαφορετικό ύψος) απλώς δεν θέλω να χάσετε το τι έπεται. Άρα ο προορισμός είναι η Πάνω Παναγιά (D) με την μονή Χρυσορογίτισσας να αποτελεί σημείο αναφοράς του χωριού και από εκεί τα πανέμορφα χωριά Κρίτου Μαρόττου, Φυτή (D) και Σίμου τα οποία αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα παραδοσιακών Παφήτικων χωριών.

Από Σίμου με κατεύθυνση καθοδική (10% κατρακύλα μιλάμε!), θα αντικρίσετε μια πανέμορφη εικόνα. Η λίμνη του φράγματος Ευρέτου (F), λόγω της κλίσης του εδάφους, γεμίζει το οπτικό πεδίο! Στην αριστερή όχθη, εγκαταλελειμμένο χωριό! Κατεβαίνοντας θα συναντήσετε πινακίδα προς φράγμα Ευρετούς 500μ. Πρόκειται για έναν δύσκολο χωματόδρομο που παρέχει όμως μοναδικές εικόνες προς την λίμνη και τα γκρεμίδια. Από εκεί συνεχίζετε και βγαίνετε στον κεντρικό δρόμο Πόλις- Πάφου με κατεύθυνση στον τελικό μας προορισμό, την Πάφο. Στον δρόμο, μια στάση στο spa resort Άγιοι Ανάργυροι (!!) ενώ στον Κάθικα, μια στάση για τοπικό κρασί.

Λοιπά Στοιχεία

Γιατί να την κάνω: Αυτή είναι και η διαδρομή που θα μας φέρει στην Πάφο. Πρόκειται για αποκλειστικά ορεινή διαδρομή με αμέτρητες στροφές αλλά και αρκετές εναλλαγές και ομορφιές. Ειδικότερα στα βουνά της Πάφου, ξεχνάς τον πολιτισμό (πράγμα καθʼ όλα καλοδεχούμενο για ένα μικρό και αρκετά αναπτυγμένο νησί σαν την Κύπρο). Αυτή η διαδρομή θα μας φέρει και στο μοναστήρι του Κύκκου και σε μερικά από τα ομορφότερα χωριά του νησιού.

Προτεινόμενη εποχή: Μια ηλιόλουστη δροσερή μέρα του Νοεμβρίου είναι ότι πρέπει για να μην πεθάνετε και το αμάξι με τα a/c καλοκαιριάτικα πάνω στα κορφοβούνια αλλά και για να δείτε σε πλήρη άνθιση (ναι ναι, όλα καταπράσινα από τις βροχές και όχι κίτρινα!) τα Παφίτικα δάση.

Εκτιμώμενη διάρκεια: Πολλές!! Ο λόγος που έχω λίγες στάσεις σε αυτή την διαδρομή είναι επειδή θα κόψουμε πολλά χιλιόμετρα. Πάντως να υπολογίζετε ότι Πάφο θα φτάσουμε κατά τις 19:00!

Βαθμολογία: ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΣΤΕ ΑΠΟ ΙΛΙΓΓΟΥΣ? Για ΝΑΙ 2/10. Για ΟΧΙ 7/10 (θα δούμε κυρίως φύση. Απλώς δεν είμαι σίγουρος για την χρησιμότητα αυτής της διαδρομής αν είστε Ηπειρώτες, με χωριό πνιγμένο στο πράσινο!)

Εγγύς Τρόοδος

Ανάλυση διαδρομής: Από την Λευκωσία ξεκινάει αυτοκινητόδρομος (ενοχλητικά αδιάφορος) προς το βουνό. Από εκεί θα επιστρέψουμε το βραδάκι, τώρα ας πάμε από τον παλιό δρόμο μέσω Λακατάμειας, Κοκκινοτριμιθιάς (Β), και Κάτω Μονής (C). Αν υπάρχει διάθεση, κάντε και ένα πέρασμα από το Μένικο, χωριό χτισμένο εκατέρωθεν ξεροπόταμου που φαίνεται ότι πέρασε περιόδους ευμάρειας. Όμορφη και η εκκλησία του χωριού. Συνεχίζουμε μετά την Κάτω Μονή όμως για να πιάσουμε τον άξονα που θα μας ανεβάσει στο βουνό (ο αγαπημένος μου).

Φτάνουμε κοντά στην Αγία Μαρίνα και από εκεί ακολουθούμε πορεία προς Λαγουδερά. Αρχικά συναντάμε το φράγμα Ξυλιάτου σε μια φαρδιά χαράδρα με παγκάκια και πρόσβαση από χωματόδρομο ολόγυρα. Στην συνέχεια αρχίζει η πραγματική ανάβαση. Η κοιλάδα γίνεται χαράδρα και περικυκλωνόμαστε από βουνό και πράσινο. Ευθεία μπροστά και Νότιά μας, ορθώνεται το βουνό και για αυτό τον λόγο, ο ήλιος είναι λιγοστός κατά την διάρκεια της ημέρας δημιουργώντας μια “σκοτεινή” διαδρομή (με ή και χωρίς τα εισαγωγικά). Πριν τα Λαγουδερά, στρίβουμε προς Σαράντι (D) ένα ακόμα ξεχασμένο και σκοτεινό χωριό (αυτό κι αν είναι). Περιπλανηθείτε λίγο στα στενά μέχρι την εκκλησία στο πάνω τμήμα του χωριού και συνεχίστε προς Παναγιά Αρακά. Πολύ όμορφο μοναστήρι (λυπάμαι όμως το έχω δει μόνο απ έξω!) Ο δρόμος μας ξανά βγάζει Λαγουδερά όπου συνεχίζουμε προς την κορυφή.

Στα Χανδριά, στρίβουμε αριστερά για να επισκεφτούμε στα 3 χλμ. το χωριό Αγρός (Ε) απ΄ όπου εμφιαλώνεται και ένα από τα πιο γνωστά νερά της Κύπρου. Τώρα ο Αγρός δεν έχει να επιδείξει καμιά ιδιαίτερη ομορφιά καθώς έχουν χτιστεί πολλά άκομψα οικοδομήματα θυμίζοντας περισσότερο Ελληνικό ορεινό χωριό (όχι με την καλή έννοια) παρά περιποιημένο και προσεγμένο Κυπριακό (όπου θα δείτε πολλά τέτοια). Παρʼ όλʽ αυτά, πάντα με γοήτευαν τα υψοφοβικά χωριά χτισμένα πάνω σε μαιάνδρους γκρεμών και ο Αγρός είναι ένα τέτοιο. Εδώ να αναζητήσετε τα περίφημα αλλαντικά της Κύπρου (χοιρομέρι, τσαμαρέλλα κλπ.). Ανάλογη εικόνα και η επόμενη στάση το Πελένδρι (F) όπου έχει χτιστεί εντελώς ακανόνιστα πάνω σε λόφους, γκρεμούς, κοιλάδες. Όπως και στον Αγρό, ψαχτείτε για αλλαντικά. Προτεινόμενος χώρος, ο Βασιλείου κοντά στον πυλώνα της Cyta.

Από εκεί θα βγούμε στον κεντρικό άξονα Λεμεσού- Τροόδους και θα ξανα κατεβούμε το βουνό με προορισμό Λευκωσία. Εδώ συναντάμε την αγαπημένη Κακοπετριά (Η). Μπαίνετε στο χωριό, φτάνετε στην πλατεία (στα όρια της κακογουστιάς) του χωριού, παρκάρετε και αρχίζετε την ανάβαση στην παλιά Κακοπετριά με τα πόδια. Το χωριό έχει κρατήσει όλο το χρώμα του, βρίσκεται σε ένα τμήμα γης μεταξύ δύο χαραδρών με τρεχούμενα νερά όλο τον χρόνο και διαθέτει δυο- τρεις ταβέρνες που σέβονται την θέση τους μέσα στο χωριό και δεν το προσβάλλουν. Παγκύπριο must είναι βέβαια ο ʽΜύλοςʼ όπου δεν νοείται να πάτε και να μην γευτείτε την πέστροφά του. Πολύ καλές επιλογές επίσης, υπάρχουν και έξω από το χωριό, μέσα στα δάση και δίπλα από το ποτάμι. Αγοράστε παραδοσιακά γλυκά (καρπούζι, καρύδι…) και ροδέλαιο. Τέλος, αναζητήστε στο παλιό χωριό, το καφενείο του κ. Αντρέα (Γαλήνη) για καφεδάκι στο μπαλκόνι πάνω από το ποτάμι.

Φεύγουμε απογευματάκι για μια ακόμα ανάβαση προς Πεδουλά (Η), Καλοπαναγιώτη και Μουτουλά (Ι). Και τα τρία είναι όμορφα χωριά, ακροβατούν πάνω σε απότομες κλίσεις με μοναδική θέα προς Μόρφου. Ειδικότερα στον Καλοπαναγιώτη μη παραβλέψετε να επισκεφτείτε μια από τις αναγνωρισμένες από την UNESCO, εκκλησιές του Τροόδους. Πρόκειται για τον Άγιο Ιωάννη τον Λαμπαδιστή, μια μονή που θα σας ταξιδέψει στον χρόνο. Αφιερώστε λίγο χρόνο και στο μουσείο που βρίσκεται πίσω από τον ναό. Στην συνέχεια, φεύγοντας, ο δρόμος θα σας περάσει μπροστά από το Casale Panayiotis, ένα υπέροχο ξενοδοχειακό σύμπλεγμα με εστιατόριο, καφέ και σπα, να ακροβατεί στην πλαγιά. Δεν φεύγετε αν δεν το επισκεφτείτε.

Ο δρόμος στην συνέχεια μας βγάζει στον δρόμο προς Λευκωσία. Αστρομερίτης, Περιστερώνα (στο γεφύρι του χωριού, φωτό με πρώτο πλάνο γεφύρι και πίσω εκκλησία και μιναρές. Ωραίος συνδυασμός!), Ακάκι και Λευκωσία. Καληνύχτα, τα λέμε αύριο.

Λοιπά Στοιχεία

Γιατί να την κάνω: Για το αγαπημένο μου χωριό (Κακοπετριά) και την «σκοτεινή» αλλά πανέμορφη άνοδο στο βουνό από Λαγουδερά. Για την Παναγία του Αρακά. Για κάποιους ξεχασμένους και απομονωμένους δρόμους κοντά στην Λευκωσία. Για τον Άγιο Ιωάννη Λαμπαδιστή στον Καλοπαναγιώτη. Κατά τους χειμερινούς μήνες, ορδές Κυπραίων και Τουρκοκυπρίων εισρέουν στο βουνό για να φάνε αφέλια, κουπέπια, πατάτες αντιναχτές, σιεφταλιές κλπ. κλπ.

Προτεινόμενη εποχή: Η Κακοπετριά κάθε εποχή είναι αγαπημένη. Παρʼ όλʼ αυτά θα προτείνω συννεφιασμένη, χιονισμένη και κρύα χειμωνιάτικη μέρα περισσότερο λόγω της μοναδικής διαδρομής από Λαγουδερά! Την θέλει την κατήφεια της!

Εκτιμώμενη διάρκεια: Φεύγουμε στις 09:00 και σήμερα! Γυρνάμε όμως βραδάκι: κατά τις 18:00

Βαθμολογία: 8/10 (δεν έχει πολύ πράσινο, τα περισσότερα χωριά είναι απλώς συμπαθητικά αλλά τι να κάνω, μια είναι η Κακοπετριά!)

Ο Μαχαιράς

Ανάλυση διαδρομής: Φεύγουμε από Λευκωσία μέσω μικρών δρόμων με κατεύθυνση Παλαιχώρι- Αγρό (οι περισσότεροι δρόμοι της Λακατάμειας οδηγούν σε αυτόν τον άξονα). Ακολουθούμε τον δρόμο προς Κλίρου και από εκεί αριστερά προς Φικάρδου (Β). 10 δύσκολα χιλιόμετρα για να φτάσετε σε ένα από τα πιο παραδοσιακά χωριά της Κύπρου. Εγκαταλελειμμένο με πανέμορφα ..γκρεμίδια όπου μπορείς να μελετήσεις στο έπακρο την Κυπριακή αρχιτεκτονική και τον τρόπο δόμησης των κατοικιών αλλά και του χωριού. Τα δαιδαλώδη πέτρινα δρομάκια σε πάνε παντού ενώ το χωριό μπορείς να το γυρίσεις σε 10 λεπτά αλλά αν θες να το ζήσεις, μπορείς να καθίσεις σε κάποια μισογκρεμισμένη ταράτσα (κάπου κοντά στην εκκλησία για πανοραμικά βλέμματα) και απλώς να παρακολουθείς τον τρόπο που τρέχει η μέρα επάνω στο χωριό.

Συνεχίζουμε με κατεύθυνση Γούρρι, μια ευχάριστη έκπληξη και εδώ και συνεχίζουμε προς Λαζανιά και από εκεί για Κιόνια (C). Ο, πλέον, ασφαλτόδρομος, μας ανεβάζει από μια διαδρομή με θέα παντού, δάση και μια πηγή με εκδρομικό χώρο, μέχρι λίγο πριν την κορυφή όπου βρίσκεται ταμπουρωμένο το ραντάρ.

Κατεβαίνουμε τώρα προς Καπέδες αλλά παίρνουμε τον δρόμο προς Λυθροδόντα ώστε να κατευθυνθούμε προς Λεύκαρα (D). Δεν έχω εμβαθύνει αρκετά αλλά ακόμα και με το αμάξι το χωριό έχει να σου δώσει πολλά. Πρέπει όμως να σταματήσετε και να περιπλανηθείτε στα σοκάκια του χωριού καθώς και να αγοράσετε ασημικά και κεντήματα. Ανατολικά του χωριού, μπορείτε να δείτε έναν ψηλό λόφο με ένα κτίσμα στην κορυφή. Σταυροβούνι. Μοναστήρι. Πάμε.

Αρχίζουμε το κατέβασμα προς Κόρνο καθώς αυτή είναι η όμορφη διαδρομή, περνάμε κάθετα τον αυτοκινητόδρομο και ανεβαίνουμε Σταυροβούνι (F) για ένα κεράκι ή για θέα τριγύρω. Τις σπάνιες (σπανιότατες) μέρες με πλήρη διαύγεια, θα έχετε μια όμορφη όψη της Λάρνακας.

Τα σχόλια για την ταβέρνα της Αγίας Άννας είναι διθυραμβικά (εδώ σας κάνω το τραπέζι!). Μέχρι στιγμής δεν την έχω τιμήσει γιατί σταμάταγα λίγο πιο πριν, στην Μοσφιλωτή, για παραδοσιακά εδέσματα. (στην έξοδο του χωριού) Αλλά η Αγία Άννα (G) έχει και όμορφο landscape μέσα στους λόφους. Μέρες με συννεφιά φαντάζει κάπως ξεκομμένο από τον κόσμο. Ξαναγυρνάμε τον ίδιο δρόμο προς Σια (Η) αυτή την φορά (πως το είπατε; Σία; Καλά άνθρωπος δεν θα σας καταλάβει! Πρέπει να το πείτε έτσι: Shia!). Το χωριό δεν είναι κάτι σημαντικό αλλά η διαδρομή προς Μαθιάτη (Ι), αφʼ ενός μας απομακρύνει από τον πληκτικό αυτοκινητόδρομο, αφʼ ετέρου διαθέτει πλειάδα εναλλαγών που πάντα συμπαθούσα. Από εκεί κατεβαίνουμε Λευκωσία μέσω Αγίας Βαρβάρας, Κοτσιάτη, Τσέρι.

Λοιπά Στοιχεία

Γιατί να την κάνω: Η αλήθεια είναι ότι για την συγκεκριμένη διαδρομή θα χτυπήσω κάτω από την ζώνη.. Στο βουνό του Μαχαιρά βρίσκεται ένα χωριό το Φικάρδου όπου εκεί γίνονται τα γυρίσματα της επικής. . . . . ανεπανάληπτης. . . . . καθηλωτικής υπερπαραγωγής φαινόμενο. . . . ΑΙΓΙΑ ΦΟΥΞΙΑ!!!! (για τους αδαείς καλαμαράδες, αμέσως στο youtube τους και μετά να επιστρέψουν στο forum). Κατά τʼ άλλα ο Μαχαιράς είναι ένα δύσκολο βουνό με στενούς και μεθυσμένους δρόμους. Απαιτεί γερά στομάχια! Τα χωριά του είναι κυρίως νεότερης αρχιτεκτονικής λόγω της γειτνίασής του με την Λευκωσία. Ορισμένα όμορφα χωριά βρίσκονται στην νοτιανατολική πλευρά του με απαραίτητη επιλογή τα πανοραμικά Λεύκαρα. Η βόρεια πλευρά είναι πευκόφυτη με διάσπαρτους κατασκηνωτικούς χώρους ενώ η κορυφή του βουνού (Κιόνια) πέρα από το αντιαισθητικό ραντάρ της αεροπορίας, προσφέρει μοναδική θέα προς όλο το νησί.

Προτεινόμενη εποχή: Πέρα από την βόρεια πλευρά, η βλάστηση είναι φτωχή. Προτιμώ λοιπόν Απρίλιο- Μάιο όπου τα πάντα είναι ακόμα πράσινα και όχι καφέ.

Εκτιμώμενη διάρκεια: Δυσκολάκι διαδρομή. Ξεκινώντας στις 09:00, πίσω κατά τις 14:00 – 15:00

Βαθμολογία: 7/10 (Φικάρδου, πανοράματα, Λεύκαρα)

travelstories