Ξερόλας, ο ανύπαρκτος

                 

Βραχνές φωνές, κοφτές ρουφηξιές από το τσιγάρο, χαμηλά βλέμματα. Εδώ και δύο μέρες δε βγαίνω από το σπίτι. Έρχονται τρεις φίλοι, καθόμαστε στο μπαλκόνι, μαζεύουμε τη πρώτη δροσιά του φθινοπώρου στα κόκαλα μας και βγάζουμε μικρές, άναρθρες κραυγές στη προσπάθεια μας να επικοινωνήσουμε.

Έχουμε καταλήξει πως υπάρχουν τρεις κατηγορίες αντρών που κυκλοφορούνε ανάμεσα μας και θέλουμε να είμαστε σίγουροι που ανήκουμε: Οι πρώτοι είναι αυτοί με τα βαρυσήμαντα statusκατά του φασισμού. Οι δεύτεροι είναι αυτοί με τα ψαγμένα status της λογοτεχνίας λόγω της εβδομάδας βιβλίου. Οι τρίτοι είναι αυτοί που μοιράζουν πληροφορίες για τη πόλη, σχολιάζουν ψαγμένα πιάτα και προτείνουν cocktails.

Και στις κατηγορίες παρατηρούμε πως οι άντρες έχουν μόνο ένα σκοπό.

Να φανεί ολοκάθαρα πως το κακοποιημένο, ισχυρό φύλο δεν ασχολείται μόνο με το μπάσκετ, το ποδόσφαιρο, το σουβλάκι και τα στρογγυλά οπίσθια των γυναικών. Οι άντρες νιώθουν την ανάγκη να δείξουν πως έχουν ευαισθησίες, παιδεία, γνώσεις και οξυμένη γεύση ή κρίση. Και εμείς τα τέσσερα μοναχικά μπακούρια νιώθουμε λίγο μαλάκες που πίνουμε σκέτη τη βότκα μας και λέμε τη σκέψη μας χαμηλόφωνα χωρίς να μαρκάρουμε με φλούο μαρκαδόρο τη κάθε λέξη μας.

Αναρωτιόμαστε, δε, πότε και πως προέκυψαν τόσοι πολλοί γνώστες των πάντων γύρω μας. Πότε έμαθαν όλοι οικονομικά και προτείνουν λύσεις για να βγει η χώρα από το διέξοδο; Πότε γέμισαν τα σπίτια τους τόσο ιδιαίτερα βιβλία που το πρώτο που πέφτει στα χέρια τους στη σελίδα 52, στη 5η σειρά, κρύβει εκείνο το μότο που θέλουν όλοι να ακούσουν; Πότε πρόλαβαν και επισκέφτηκαν όλα τα μαγαζιά της πόλης και ξέρουν να πουν που βρίσκεται το πιο ζουμερό steak, το πιο spicyνεοϋορκέζικο cocktail και το πιο τίμιο σουβλάκι;

Και καλά, πες ότι αυτοί οι ζηλευτοί τύποι είχαν τα φράγκα να γυρίζουν, να μυρίζουν και να ανακαλύπτουν και την άνεση να διαβάζουν και να μαθαίνουν για αυτό και έγιναν τόσο expert στα πάντα. Η απορία μας, όμως, είναι πως ενώ επιδίδονταν σε όλα αυτά προλάβαιναν κιόλας να είναι σε πονεμένες γειτονιές που μαστίζει ο φασισμός, στα σκοτεινά στενά που στοιβάζονται τρομαγμένοι μετανάστες και σε πορείες και μικρές επαναστάσεις που ανοίγουν μύτες;

Πως αυτοί οι κομψοί τύποι μπορούν να είναι παντού;

Μήπως τελικά ο τρόπος για να προσεγγίζουν τη γνώση είναι η οθόνη του υπολογιστή τους; Αναρωτιόμαστε, γαβγίζουμε θυμωμένα και προσπαθούμε να καταλάβουμε γιατί εμείς που δουλεύουμε σαν τα ζώα δεν έχουμε προλάβει να μάθουμε και να κάνουμε όλα αυτά. Και καλά να είμαστε αγράμματα ζώα χωρίς πολιτική συνείδηση και οικονομική κατάρτιση αλλά να είμαστε και λιγότερο δημοκράτες από αυτούς, δύσκολα το χωνεύουμε. Η ιστορία αυτή είναι λίγο θλιβερή, λίγο αστεία και πολύ ενοχλητική για να τη προσπεράσουμε.

Ξέραμε ότι πάντα κυκλοφορούσανε εξυπνάκηδες. Ήταν εκείνοι οι γελοίοι τύποι με το τουπέ, το επιτηδευμένο αλήτικο ύφος και την μελετημένη από το βράδυ ατάκα που έσκαγαν στην παρέα όχι για να συμμετέχουν αλλά για να επικρατήσουν. Τώρα, όμως, το χάλι έχει παραγίνει.

Ο ξερόλας κυκλοφορεί απλός και με ρούχα καθημερινά.

Δεν έχει τουπέ. Έχει στο πρόσωπο του τη γαλήνη της γνώσης. Το έχει πιστέψει τόσο πολύ ότι τα ξέρει όλα που σε λίγο θα κάνει διαγνώσει και θα κόβει συνταγές για σκευάσματα. Είναι τόσο τοξενέρωμα για εμάς που έχουμε απομείνει στη μετρημένη τοποθέτηση και στην απλή κρίση, που νιώθουμε την οργή να γαργαλάει τα μουστάκια μας. Συνεχίζοντας να στρίβουμε τσιγάρα και να ρουφάμε όση βότκα έχει απομείνει αποφασίζουμε να σταθούμε απέναντι τους και να τους κατεβάσουμε τα σώβρακα.

Και αυτό θα γίνει όταν καταφέρουμε να αποδείξουμε ότι η γνώση τους είναι κενή, η έξαρση τουδημοκρατισμού τους πάγια τακτική για να κερδίσουν την εύνοια του περιβάλλοντός τους και η λογοτεχνική τους κατάρτιση περιορισμένη στην αντιγραφή κάποιων σκόρπιων προτάσεων.

Και πως θα γίνει να ξεσκεπάσουμε την επιφανειακή τους παντογνωσία;

Μάλλον, όταν σταματήσουμε να γαβγίζουμε και αρχίσουμε και εμείς να μιλάμε. Και όταν αρχίσουμε να βάζουμε τρικλοποδιές στα μπαλαρινέ βηματάκια τους πάνω σε θέματα που κάνουν ότι τα ξέρουν. Έτσι, ίσως, κάποια στιγμή κλείσει το μεγάλο τους στόμα και επιστρέψει στον εγκέφαλο τους η ταπεινοφροσύνη και η μετριοπάθεια. Αρκετοί μαλάκες μαζεύτηκαν τριγύρω. Καιρός να καθαρίσει λίγο το τοπία.

Όχι τίποτα άλλο… απλά να βγαίνουμε και εμείς πιο άνετοι από τα σπίτια μας.

 galsnguys